در خانه ی غم بودن از همت دون باشد

و اندر دل دون همت اسرار تو چون باشد

بر هر چه همی لرزی می دان که همان ارزی

رین روی دل عاشق از عرش فزون باشد

آنجا که شفا دانی درد تو از آن باشد

وانرا که وفا خوانی آن مکر و فسون باشد

...

کلیات شمس تبریزی مولانا شماره 609

--===========================

Be the cause of happiness for someone, not his grief
همیشه دلیل شادی کسی باش ، نه شریک شادی او
وهمیشه شریک غم کسی باش ، نه دلیل غم او

 - نباید برای واقعه ای که فقط یک بار اتفاق می افتد انسان در تمام عمر بیمناک باشد  این است که ترس را به خود راه نمیدهم و چون نمی ترسم مرگ به طرف من نمی آید تا روزی که نوبت من فرا رسد و در آن روز چه شجاعت داشته باشم و چه بترسم خواهم مرد.(هورم هوپ فرمانده سپاه فرعون)

صفحه 182

- همه چیز زاییده اندیشه میباشد و کسی که اندیشه بزرگ دارد و حاضر است که فکر خود را به موقع به اجرا بگذارد یک مرد بزرگ می باشد.

صفحه 188

- در جهان همه وقت انسان در کارهای خود آزاد نیست... و گاهی مجبور می شود اعمالی را به انجام برساند که خود مایل به انجام آنها نمی باشد.

صفحه 243

- زحماتی که ما متحمل می شویم اگر فقط جسمی باشد زیاد سخت نیست ولی وقتی انسان علاوه بر زحمت جسمی متحمل زحمت روحی هم بشود خیلی خسته خواهد شد.

صفحه 287

- انسان تا علمی جدید را نیافته خود را کامل میداند ولی بعد از اینکه دانست غیر از معلومات و اطلاعات او در جهان  علمها و اطلاعات دیگر هست به نقصان و حقارت خود پی می برد.

صفحه 349

منبع : سینوهه پزشک بزرگ فرعون                        ترجمه : ذبیح الله منصوری

پایبندی به تعلقات با پرواز در فضاهای بیکران منافات دارد و یکی از بهترین راهها برای کشف این اسارت و تعلقات و توفیق در بریدن بندهای تعلق، نشستن با آزادگان است.

گل زیبای من ، گاه گاهی بسیار به تو غبطه می خورم. خوشبحالت که گلی، زیبا ، شاد، بدون هیچ دغدغه ای، در گلدان خود جلوه نمایی میکنی، آزاد و فارغ از دنیا، بسیار کریمی، چرا که تمام زیباییت را نثار انسانها میکنی و هیچ نمی خواهی

 برایت اهمیت ندارد که دیگران  زیباییت را می فهمند یا نه، ستایشت می کنند یا با بی توجهی از کنارت میگذرند.

اگر شرایط خوبی برایت مهیا کنم، که همینگونه نیز هست، مانند ملکه ای با شکوه، هر روز بزرگتر، زیباتر و سرسبزتر از روز دیگر می شوی.

میدانم از اینکه گلی ، بسیار به خود می بالی و میدانی که خدا نعمتش را برای تو تمام کرده است،

محرم دل من می شوی و آیینه ی جمال حق، که می گویند خداوند بر پیامبر (ص) به مانند گل سرخی تجلی کرد و چه پاک و مقدسی ، مبری از هر ناپاکی و پلیدی، سر در آسمان داری و پا در زمین، با اینکه ریشه هایت در خاکند ولی دستهایت همیشه به سوی بالا باز و گشوده اند و با اندکی آب ، سر زنده تر و قدرتمندتر می شوی.

هنگامیکه آب در ساقه هایت جریان دارد، محکم و استوار می ایستی و نیایش میکنی و هر گاه این جریان کم یا متوقف میشود باز دست در آسمان داری و در تلاشی که آنها به پایین نیفتند،آنگاه است که صدای آشنایت را می شنوم و از آن مایه حیات نثار برگهای جوان و کوچک و دستان بزرگ و گشوده ات میکنم،

                               گوارای وجودت باد این مایه حیات

و شما ای گلهای رز سفید و صورتی من که در چند روز کوتاه عمرتان، بو و عطر و جمالتان را به من هدیه می دهید

کریمانه ، بخشنده و بی آلایش، شما مانند ما انسانها نیستید، می بخشید، میدهید و به جز اندکی آب چیز دیگری طلب نمی کنید.

در تقدیر من ،گل بودن مقدر نشده که حضرت مولانا می فرماید :

تدبیر کند بنده و تقدیر نداند                          تدبیر به تقدیر خداوند نماند...

... شاید روزی جسمم به جسم گلی تبدیل شود!

ولی می خواهم گل صفت شوم، میدانم که میدانی ، بسیار سخت است که انسان باشی ولی خصایل گلها را داشته باشی

انسانها براحتی نمی توانند بدهند بدون اینکه توقع بازگشت محبتشان را داشته باشند که اگر چنین می شد، دنیا گلستان می نمود.

پس ای گل زیبای من، رشد کن، بزرگ شو، درخششت رانثارم کن و من همواره تو را ستایش می کنم ک تو جلوه ای هستی از جمال الهی و تو سایه ای هستی از گلی ابدی با بی نهایت خصایل نیکو و زیبایی چشم نواز که به سمت خورشید و نور رو میکنی و هر جا که آن باشد، تو هم به همان راه می روی.

                                                                     خوشا به حالت گل زیبای من

در داستان مردی که یک عمر به کار دباغی پرداخته بود و روزی به بازار عطر فروشها رفت:

... در واقع به نظر مولانا، ذوق و بینش تربیت نایافته، نه تنها از هنر والا متلذذ نمی شود، بلکه دچار ملال نیز میگردد.

                                                                        برگرفته از کتاب نقد ادبی

                                                                   نوشته دکتر حمید رضا شایگان فر

اگر زندگانی روزانه شما در نظرتان حقیر می نماید تهمت ناچیزی بر آن نبندید. تهمت بر شماست که چندان شاعر نیستید تا جلال و جمال آنرا در یابید.

تجربه حوادثی نیست که برای کسی روی میدهد بلکه بهره ای است که از آن حوادث می برد.

                                                                 مکاتب ادبی جلد 2 صفحه 558

ریلکه از شاعران سمبولیسم فرانسوی که شعر آزاد می سرود و عقایدی مانند عرفای ما دارد که انسان باید به خود برود و در خود جستجو کند .

بس است کلمات ، بس است جمله ها ای زندگی واقعی

بی هنر و بی استعاره، مال من من باش.

در آغوشم بیا، روی زانوانم،

در قلبم بیا، در اشعارم بیا و در زندگیم.

.............

موسیقی پس از مطالعه از والری لاربو (فرانسوی) مربوط به جنبش جهان وطنی یا کاسموپولیتیسم (مکاتب ادبی سید رضا حسینی جلد 2 صفحه 628)